0

Verwoorden en verweren - de rest van de zomer onbeschreven. Vandaag zijn voor morgen, gisteren laten varen.  Mijmeren achter het blauwe tafeltje uit zijn grootmoeders kelder, luisteren naar vergeten klanken en mijzelf vinden in verwaarloosde liefdes. Mijn ogen vullen zich met gelukkige tranen, ik ruil woelig in voor rust. Hierzo, samen. Hierzo, in het huis waar de kartonnen dozen eindelijk verdwenen zijn en de haan ons voor het ochtendgloren wekt. Hierzo, maar tegelijkertijd ook daarzo niet vergeten. Indien overmorgen blijkt dat het niet samen hierzo, maar daarzo is, laten we dan geen schrik hebben, maar samen gaan.