13 juni 2011

96

Het ene moment raak je tijdens een treinreis aan de praat met een nieuwsgierig, ouder mijnheertje en deel je verhalen met elkaar. Je geniet na van een fijne ontmoeting. Het volgende moment word je echter om geen enkele reden uitgescholden voor rotte vis. Je voelt je geïntimideerd en angstig, zeker als je daarna nog door hun gevolgd wordt. Triestig vraag je je dan af met wat voor geweten die grote monden 's avonds gaan slapen. Na je overstap kom je gelukkig terecht in een coupé vol breiende dames die op uitstap zijn geweest ter ere van Wereldbreidag. Ze tateren honderduit en vertellen je dat ze het woord 'breitrein' in de Van Dale willen. Eenmaal thuis vind je bruine enveloppe van haar vol woorden, mooie knopen en haakwerkjes.


Vrolijke verhalen en nog veel meer schoons delen met onbekenden stelt het nare zeker in de schaduw, maar maakt ook dat ik de andere kant van de mens nog veel minder begrijp.

5 opmerkingen:

  1. Inderdaad, wat je al niet tegenkomt in het openbaar vervoer... gelukkig dat je daarna de breiende dametjes tegenkwam, ik had dat wel eens willen zien!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je verhalen zijn zo herkenbaar, ook al heb ik ze nog nooit ervaren.

    Wat gaat er trouwens gebeuren op dag 1?
    Weet je dat al te voorspellen?
    Lotte

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Eerlijk gezegd weet ik het echt niet. In grote lijnen zijn er twee mogelijkheden:

    - ik studeer verder (maar: hetzelfde? iets anders?)
    - ik schrijf studeren op mijn buik (ik word bakker? of koffiehuismevrouw? of loodgieteres?)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ik wil wel mee bakker of koffiehuismevrouw worden.

    BeantwoordenVerwijderen