114

In de verte gaat de zon onder en een prachtig laagje mist bedekt de weide. Op zolder smikkelen we in bed stiekem taartjes en houden elkaar weer vast. Ik studeer in de keuken en de voormiddag alleen al is vruchtbaarder dan de voorbije dagen. Buiten raast de wind, zand vliegt in mijn ogen en mijn sjaal danst om me heen. We eten samen bij zijn grootmoeder, die voor de gelegenheid haar zilveren bestek heeft uitgehaald. Op zolder omarm je mij en mijn tranen. Ik heb een nacht verdriet, om verleden, heden en toekomst.