112

Een beetje triestig liet ik hem op het perron achter, maar kreeg snel gezelschap van vrolijke schoolkinderen op uitstap en van muzikanten met zelfgemaakte instrumenten. Uiteindelijk fleurde zij me op met haar verhalen over de vlinders in haar buik voor een (on)bekende. Na zes uur als een pakezel reizen met tram, trein en bus opende mijn zusje de deur van ons huis en gaf ons een knuffel.

Na een verkleedpartijtje verschijn ik samen met een italiaanse mama en een wereldreiziger op het verjaardagsdiner. Ik ben een tovenaar met staf,  van onder mijn hoge zwarte hoed kan een wit konijntje tevoorschijn getoverd worden. De avond is fijn, een bont gezelschap, oud en nieuw. Ik geniet, omringd door zij die ik zo graag en tegelijkertijd zo weinig zie. Liefdevolle en ontroerende woorden worden aan haar opgedragen. We beloven elkaar vaker te zien, maar weten dat het desondanks voor al-tijd goed zit.

113

Ik duffel mijzelf in, drink thee met kruidnagel en lees in bed op zolder. Buiten zoekt Dikke Dollie haar nestje, terwijl twee kleine eitjes onder de boom in het gras liggen. De dagen vliegen voorbij, 113/124. Binnenkort schrijf ik over 124, neem ik mezelf voor. Ik weet niet waar te beginnen. Als ik 's avonds slapen ga, staan mijn twee koffers vol boeken, nota's en een hoge zwarte hoed bij de deur klaar. Morgenvroeg ga ik voor het eerst sinds Pasen naar huis.

114

In de verte gaat de zon onder en een prachtig laagje mist bedekt de weide. Op zolder smikkelen we in bed stiekem taartjes en houden elkaar weer vast. Ik studeer in de keuken en de voormiddag alleen al is vruchtbaarder dan de voorbije dagen. Buiten raast de wind, zand vliegt in mijn ogen en mijn sjaal danst om me heen. We eten samen bij zijn grootmoeder, die voor de gelegenheid haar zilveren bestek heeft uitgehaald. Op zolder omarm je mij en mijn tranen. Ik heb een nacht verdriet, om verleden, heden en toekomst.

115

Geen dag om over naar huis te schrijven n° 2, zodoende pak ik mijn biezen en vertrek naar huis n° 2.

116

Geen dag om over naar huis te schrijven.

117

's ochtends op mijn terras aan den achterkant met uitzicht op een bouwwerf, inclusief weergalmende radio.
's namiddags op mijn terras aan de voorkant met uitzicht op bomen en water, inclusief piepende trams.
's avonds op een bankje aan het water, inclusief voorbijsjezende joggers.
's nachts in bed, tot mijn ogen dichtvallen, inclusief stilte.

Ik lees zonder ophouden:

The God of Small Things, over India, Esta & Rahel.

Le Portillon, over herkenbare gevoelens.

The Tales of Genesis, over DOEN in plaats van uitstellen.

Pull My Bauhaus, over fashionblabla op een vernieuwende en vermakelijke manier.

Brievenbus, een kaart uit Texas van Nathalie, een brief vol schoons van een oude vriendin en een rouwkaart van mijn Moesje.

Grammatica, een beetje maar, morgen meer - veel meer!

118

Liefdesverklaringen op doek, scherm of post-it - sinds de vorige zomer draaide je je hand er niet voor om. Vandaag kreeg ik voor het eerst een handgeschreven liefdesbrief van jou. We lachten om de mislukte verrassing en ik kuste je - reeds voor het lezen zo gelukkig. Je woorden eerlijk en lief, een glimlach en twinkelende ogen sierden mijn gezicht.

Ik mis je armen om me heen en je kusjes op mijn rug voor het slapen gaan nu al, maar je brief op mijn nachtkastje houdt me goddank wel warm tot je terug bent.