114

In de verte gaat de zon onder en een prachtig laagje mist bedekt de weide. Op zolder smikkelen we in bed stiekem taartjes en houden elkaar weer vast. Ik studeer in de keuken en de voormiddag alleen al is vruchtbaarder dan de voorbije dagen. Buiten raast de wind, zand vliegt in mijn ogen en mijn sjaal danst om me heen. We eten samen bij zijn grootmoeder, die voor de gelegenheid haar zilveren bestek heeft uitgehaald. Op zolder omarm je mij en mijn tranen. Ik heb een nacht verdriet, om verleden, heden en toekomst.

115

Geen dag om over naar huis te schrijven n° 2, zodoende pak ik mijn biezen en vertrek naar huis n° 2.

116

Geen dag om over naar huis te schrijven.

117

's ochtends op mijn terras aan den achterkant met uitzicht op een bouwwerf, inclusief weergalmende radio.
's namiddags op mijn terras aan de voorkant met uitzicht op bomen en water, inclusief piepende trams.
's avonds op een bankje aan het water, inclusief voorbijsjezende joggers.
's nachts in bed, tot mijn ogen dichtvallen, inclusief stilte.

Ik lees zonder ophouden:

The God of Small Things, over India, Esta & Rahel.

Le Portillon, over herkenbare gevoelens.

The Tales of Genesis, over DOEN in plaats van uitstellen.

Pull My Bauhaus, over fashionblabla op een vernieuwende en vermakelijke manier.

Brievenbus, een kaart uit Texas van Nathalie, een brief vol schoons van een oude vriendin en een rouwkaart van mijn Moesje.

Grammatica, een beetje maar, morgen meer - veel meer!

118

Liefdesverklaringen op doek, scherm of post-it - sinds de vorige zomer draaide je je hand er niet voor om. Vandaag kreeg ik voor het eerst een handgeschreven liefdesbrief van jou. We lachten om de mislukte verrassing en ik kuste je - reeds voor het lezen zo gelukkig. Je woorden eerlijk en lief, een glimlach en twinkelende ogen sierden mijn gezicht.

Ik mis je armen om me heen en je kusjes op mijn rug voor het slapen gaan nu al, maar je brief op mijn nachtkastje houdt me goddank wel warm tot je terug bent.

119

De dag begint op de fiets met 'ne vogelekak' op mijn rugzak. Gelukkig niet op mijn hoofd zoals in een van mijn lievelingskinderboeken. Op mijn terras draai ik in de namiddag bladzijde na bladzijde om terwijl mijn melkflessen veranderen in chocolademelk - of misschien toch eerder fristi? Diner bij kaarslicht, de verse zelfgemaakte tagliatelle smaakt heerlijk. Nog enkele bladzijden en met een gerust hart onder de wol kruipen.

120

Een fijne tête-à-tête-à-tête onderbreken om even iets te drinken op café met kennissen. Kennissen aan wie ik niet vertellen wil dat mijn grootmoeder overleden is. Kennissen die mij uitmaken voor 'zot in uw kop' omdat ik graag kampeer. Kennissen. Ik doe het niet meer, de herinnering voelt leeg.

Zeker in tijden als deze waarin mijn vrije tijd schaars is, wil ik die de komende 119 dagen beter benutten. Ik wil tijd doorbrengen met de vriendin met een buik vol vlinders vanwege een nieuwe liefde. Ik wil mijn schouder aanbieden aan de vriendin die te vroeg terugkwam van haar stage in Afrika, omdat ze er helemaal onderdoor zit. Vrienden die in andere steden of zelfs landen wonen, wil ik graag bezoeken om levens en verhalen te delen. Met mijn liefje wil ik etiketten ontwerpen voor onze zelfgemaakte confituur en zijn eerste kampeeravontuur beleven, in de hoop dat hij ook van kamperen houden zal. Ik wil mij omringen met zij die ik liefheb en vertrouw. Elkaars batterijen weer opladen, een hart onder de riem steken, een stukje geluk delen en genieten van elkaar.