Bij het ochtendgloren ontwaken we en slechts enkele kusjes later hebben we alweer afscheid van elkaar genomen. De trein zit vol werkmensen met nog een beetje zand in hun ogen. Wachtend op mijn overstap drink ik een tas koffie en kijk naar gehaaste voorbijgangers. Een man begint zijn dag met een pintje. Tijdens de rit lees ik een paar verhalen uit een boek dat ik cadeau kreeg en betrap mijzelf op gegiechel - dat overkomt mij normaal nooit! Buiten verandert het landschap van velden in bossen; thuis nadert. De kaartjesknipper fluit vrolijk de hele reis lang een deuntje -ook mijn wekker, geen gezever- en bij elk stationnetje waar we halt houden, zingt hij op het perron uit volle borst. Zijn kanariepiet- en musicalster-aspiraties bezorgen me een glimlach.
Jouw stukje bezorgt mij ook een glimlach :-)
BeantwoordenVerwijderenFijn weekend!
Misschien eindigt hij zijn dag wel met een pintje ;-)? (Nachtdienst etc.)
BeantwoordenVerwijderenha ja zo'n herkenbaar beeld :)
BeantwoordenVerwijderenIk kan wel elke keer zeggen hoeveel talent je hebt... maar dat weet je inmiddels al. Je stukken blijven mooi :')
BeantwoordenVerwijderenJaap, lap! Zo had ik het nog niet bekeken. Ik vrees echter dat dat niet het geval was, aangezien hij in gezelschap van vrouw en koffer mee met de trein reisde daarna.. maar, wie weet?
BeantwoordenVerwijderenwat een mooi begin van de dag! je zou bijna op de trein blijven zitten om hem bij elk station te horen zingen - tenminste als het het beluisteren waard was.
BeantwoordenVerwijderenIk moest gelukkig naar de terminus, dus 3h luisterplezier!
BeantwoordenVerwijderen